Psychologiczna praca z filmem: prezentacja autorskiej metody „Patrz mądrzej”

Agnieszka Ogonowska

Abstrakt


Celem artykułu jest przedstawienie metody „Patrz mądrzej”, w której wykorzystano film jako przekaz wielokodowy, intermedialny i narracyjny; dzięki tym atrybutom może być wykorzystywany do działań edukacyjnych i terapeutycznych. Istotą pracy z filmem według tej metody jest uczenie na filmie, uczenie przez film oraz uczenie poza filmem. O pomyślnym wykorzystaniu filmu w tym procesie decydują przede wszystkim: prawidłowy dobór filmu do założonych celów oraz atrybutów grupy/osoby oraz właściwe kompetencje psychologiczne edukatora, który posiada również umiejętność oszacowania skuteczności osiągniętych rezultatów. Ostatnia część artykułu została poświęcona syntetycznej prezentacji studium przypadku, w którym opisano możliwość zastosowania tej metody w pracy ze studentami kulturoznawstwa i wiedzy o mediach w ramach przedmiotu: psychologia społeczna.

Słowa kluczowe


film, praca z filmem, kompetencje społeczne, edukacja, rozwój osobisty, terapia, edukacja psychologiczna, edukacja społeczna, przemoc, przemoc ikoniczna, stereotypy społeczne, stereotypiacja, reprezentacje medialne kobiet, work with film

Bibliografia


Bałutowski Dawid. 2010. Jak oglądać filmy z młodzieżą. Film fabularny w psychoedukacji, terapii, profilaktyce. Warszawa.

Bruner Jerome S. 1978, Poza dostarczone informacje. Studia z psychologii poznania. B. Mroziak (przeł.). Warszawa.

Bruner Jerome S. 1986. Actual minus, possible worlds. Cambridge.

Bruner Jerome S. 1992. „Życie jako narracja”. Kwartalnik Pedagogiczny nr 4. 3–17.

Burzyńska Anna. 2008. Idee narracyjności w humanistyce. W Narracja. Teoria i praktyka. B. Janusz, K. Gdowska, B. de Barbaro (red.) Kraków.

Franus Edward. 1970. „Fotografia i film jako narzędzia badań psychologicznych”. Przegląd Psychologiczny nr 20. 191–205.

Gilmour David. 2011. Klub filmowy. E. Skowrońska (przeł.). Słupsk.

Grzybczak Jarosław. 1995. „Czy oddziaływanie mediów jest skuteczne? Stare i nowsze teorie”. Zeszyty Prasoznawcze nr 3–4. 17–39.

Kołodziejczyk A. 2013. Media w życiu rodziny. Rodzaje mediacji korzystania z mediów. W Współczesna psychologia mediów. Nowe problemy i perspektywy badawcze. A. Ogonowska, G. Ptaszek (red.). Kraków.

Kilbourne Jean, D.E. Levin. (2008). So sexy so soon: the new sexualized childhood, and what parents can do to protect their kids. New York.

Ogonowska Agnieszka. 2004a. Film jako tekst kultury. Kraków.

Ogonowska Agnieszka. 2004b. Przemoc ikoniczna. Zarys wykładu. Kraków.

Ogonowska Agnieszka. 2010. „Mock – documentary” i „faction genre”: wyzwanie dla kina dokumentalnego i paratekstualne gry z widzem. W Kino po kinie. Film w kulturze uczestnictwa. A. Gwóźdź, (red.). Warszawa. 269–292.

Ogonowska Agnieszka. 2013. Rola myślenia konwergencyjnego i dywergencyjnego w rozwijaniu kompetencji informacyjnych i medialnych. W Problemy konwergencji mediów. M. Kaczmarczyk, D. Rott (red.). Sosnowiec–Praga. 273−284.

Ogonowska Agnieszka. 2016a. Homo medialis: perspektywy i strategie użytkowania nowych mediów. W Człowiek i medium. Terapia – rozwój – (auto)narracja. A. Ogonowska (red.). Kraków.

Ogonowska Agnieszka. 2016b. Język filmu a stopień, zakres i głębokość przetwarzania informacji i zapamiętywania treści u widzów (projekty eksperymentów psychologicznych). W Język a media. Zjawiska językowe we współczesnych mediach. B. Skowronek, A. Walecka-Rynduch, E. Horyń (red.). Kraków.

Ogonowska Agnieszka. 2016c. Narracje autobiograficzne jako przedmiot badań psychologicznych. W Człowiek i medium. Terapia – rozwój – (auto)narracja. A. Ogonowska (red.). Kraków.

Ogonowska Agnieszka. 2016d. Stymulowanie kompetencji (audio)wizualnych u małych dzieci. W Człowiek i medium. Terapia – rozwój – (auto)narracja. A. Ogonowska (red.). Kraków.

Ogonowska Agnieszka. (red.). 2017a. Kino, film i psychologia. Kraków (w druku).

Ogonowska Agnieszka. 2017b. Psychologia filmu jako subdyscyplina psychologii mediów. Wybrane koncepcje i paradygmaty badawcze. W Pejzaże humanistyczne. Księga jubileuszowa Profesorowi Bolesławowi Faronowi poświęcona. A. Ogonowska (red.). Kraków. 291–318.

Rosner Katarzyna. 2006. Narracja, tożsamość i czas. Kraków.

Spitzer Manfred. 2012. Jak uczy się mózg. M. Guzowska-Dąbrowska (przeł.). Warszawa.

Trzebiński Jerzy (red.). 2002. Narracja jako sposób rozumienia świata. Gdańsk.

Zimbardo Philip, R.J. Gerring. 2008. Psychologia i życie. Warszawa.

Filmografia

Killing Us Softly 4: Advertising’s Image of Women. 2010.

Killing Us Softly 3: Advertising’s Image of Women. 2000.

Still Killing Us Softly: Advertising’s Image of Women. 1987. National Council on Family Relations Film Festival, First Place; National Educational Film and Video Festival, Winner; Chicagoland Educational Film Festival, First Prize, Consumer Education.

Killing Us Softly: Advertising’s Image of Women. 1979. North American Consumer Film Festival, Winner.


Pełny tekst: PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Licencja Creative Commons ISSN 2083-7275, e-ISSN 2391-4432, DOI 10.24917/20837275
Studia de Cultura by Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International Public License.