Kairos fotografii – moment i wartość
PDF

Słowa kluczowe

kairos
okamgnienie
fotografia cyfrowa
iluzja przedstawienia
sztuka-fotografia
Georges Rousse
kadrowanie
anamorfoza
niematerialne rzeźby
heterotopia
heterochronia
split second
digital photography
illusion of presentation
art-photography

Jak cytować

Spalińska-MazurJ. (2014). Kairos fotografii – moment i wartość. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis | Studia De Cultura, 2, 27-37. Pobrano z //studiadecultura.up.krakow.pl/index.php/sdc/article/view/1570

Abstrakt

Kairos of photography – the moment and value

Since we have handed over the manufacturing process to machines, the art-photography reaches the limit where creation is identified with cropping. The article essentially focuses on works by Georges Rousse, who can hardly be placed in the indicated paradigm and who often declares that his painting interventions in places of different architecture result from his drive for sanctification of the places that may disappear or become empty. In case of this type of activities, we are not dealing with the reflection of the actual history of the places or a narrative that can be presented, but with the exploration of the possible time orders – not so much logical as imaginary; we are dealing with a higher register of sensations – with heterotopia. Geometric and monochromatic paintings that Rousse creates, based on simple architectural patterns to better modify the perception, disappear along with the places that contain them. The explosive moment of this art-photography, its kairos, urges the audience to learn the mystery of the documented places; to travel in search of their original shape and energy.

PDF

Bibliografia

Barthes R. (1996), Światło obrazu. Uwagi o fotografii, przeł. J. Trznadel, Warszawa.

Baudrillard J. (2009), Dlaczego wszystko jeszcze nie zniknęło? Esej ostatni, przeł. S. Królak, Warszawa.

Bergson H. (1963), Myśl i ruch. Wstęp do metafizyki. Intuicja filozoficzna. Postrzeżenie zmiany, przeł. P. Beylin i K. Błeszyński, Warszawa.

Entretien entre Philippe Piguet et Georges Rousse [Catalogue de l’exposition Georges Rousse au Musée de Châteauroux décembre 2003 – février 2004], 2003–2004, http://www.georgesrousse.com/informations/textes.html [dostęp 08.09.2011].

Elsaesser T. (2001), Kino cyfrowe: nośnik, wydarzenie, czas, przeł. A. Wilczyńska i E. Majewska, „Kwartalnik Filmowy” nr 35–36.

Flusser V. (2004), Ku filozofii fotografii, przeł. J. Maniewski, Katowice.

Foucault M. (1966), Les Hétérotopies – [Radio Feature 1966, 1/3], http://www.youtube.com/watch?v=RC7qhps2HMM&NR=1 [dostęp 05.09.2011].

Foucault M. (1984), Des espaces autres. Hétérotopies, http://foucault.info/documents/hetero-Topia/foucault.heteroTopia.fr.html [dostęp 05.09.2011].

Foucault M. (2006), O innych przestrzeniach. Heterotopie, przeł. M. Żakowski, „Kultura Popularna” nr 2, s. 7–13.

Freier M.R. (2006), In the midst of the ordinary time (kronos), extraordinary time (kairos) happens, http://www.whatifenterprises.com/whatif/whatiskairos.pdf [dostęp 19.12.2010].

Lupin J./G. Rousse (2000), Georges Rousse 1981–2000, Centro Gallego De Arte Contemporánea (CGAC), Saint-Jacques-de-Compostelle.

Murch W. (2006), W mgnieniu oka. Sztuka montażu filmowego, przeł. K. Karpińska, Warszawa.

Picazo G. (2003–2004), Georges Rousse: Matérialiser la lumière, http://presse.nice.fr/document/DP-George-Rousse.pdf [dostęp 03.09.2011].

Rouillé A. (2007), Fotografia. Miedzy dokumentem a sztuką współczesną, przeł. O. Hedemann, Kraków.

Sipiora P. (2002), Introduction. The Ancient Concept of Kairos, w: Rhetoric and Kairos: Essays in History, Theory, and Praxis, Ph. Sipiora and J.S. Baumlin (ed.), SUNY Press, State University of New York Press.

Wielka encyklopedia PWN (2003), t. 13, Warszawa.

Wodziński C. (2010), Kairos. Konferencja w Todtnaubergu Celan-Heidegger, Gdańsk.

Zespół „Krytyki Politycznej”, 2007, Krytyki politycznej przewodnik lewicy. Idee, daty, fakty, pytania i odpowiedzi, http://www.przewodniklewicy.pl/przewodniki.php, [dostęp 05.09.2011].

Studia de Cultura posiada prawa autorskie do wszystkich opublikowanych materiałów. Autor/ka zachowuje prawo do ponownego opublikowania własnego dzieła w kolejnym utworze. Zewnętrzni wydawcy muszą jednak uzyskać zgodę oryginalnej instytucji wydawniczej (Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie) i redakcji Studia de Cultura.

Studia de Cultura to czasopismo o otwartym dostępie, a cała jego zawartość jest dostępna bezpłatnie dla użytkowników i / lub ich instytucji na zasadach licencji niewyłącznej Creative Commons (CC BY 4.0). Użytkownicy/ki mogą czytać, pobierać, wykonywać kopie, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów w tym czasopiśmie bez uprzedniej zgody wydawcy lub autora/ki. Jest to zgodne z definicją otwartego dostępu BOAI (http://www.soros.org/openaccess). Studia de Cultura nie pobiera opłat za składanie artykułów ani ich przetwarzanie.