Indygenizacja treści współczesnych przekazów medialnych
PDF

Słowa kluczowe

global message content
indigenisation
production of locality
virtual neighbourhoods
fans

Jak cytować

Hajduk-NijakowskaJ. (2014). Indygenizacja treści współczesnych przekazów medialnych. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis | Studia De Cultura, 1, 112-120. Pobrano z //studiadecultura.up.krakow.pl/index.php/sdc/article/view/1592

Abstrakt

Indigenisation of the content of contemporary mass media message

The nature of the mass media functioning in the contemporary culture provides new research opportunities for a cultural anthropologist: the analysis of the message content indigenisation process. Drawing on the writings of Arjun Appadurai, the author speaks about indigenisation and not “localisation”, so as not to associate this phenomenon with a specific spatial location, but to put the emphasis on the locality as an indispensable element of human life. The author analyses the process of the “production of locality” under the influence of the mass media. The audience gives meaning to global content by “reducing” it to a comprehensible, “familiar” image of the world; thus, this content differs locally. As the result of indigenisation, the audience share not only the same information but also imagination. The activity of the audience, which maintains sustained communication interaction with the mass media and among audience participants, as well as the culture space making it possible to “create meanings” of approved content, determine the necessity to regularly “sustain” the process of the “production” of locality, and thus to ensure durability of a specific audience. Thereby, new phenomena emerge in the culture: the “production” of locality leads to the emergence of virtual neighbourhoods, and the fan type prevails in the reception of the content of contemporary mass media messages.

PDF

Bibliografia

Appadurai A. (2005), Nowoczesność bez granic. Kulturowe wymiary globalizacji, przeł. Z. Pucek, Kraków.

Bachtin M. (1982), Problemy literatury i estetyki, przeł. W. Grajewski, Warszawa.

Bachtin M. (1986), Estetyka twórczości słownej, przeł. D. Ulicka, Warszawa.

Bauer Z. (2009), Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia. Teoria. Praktyka, Kraków.

Castells M. (2007), Społeczeństwo sieci, przeł. M. Marody, K. Pawluś, J. Stawiński, S. Szymański, Warszawa.

Dajan D., Katz E. (2008), Wydarzenia medialne. Historia transmitowana na żywo, przeł. A. Sawicz, Warszawa.

Giddens A. (2007), Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, przeł. A. Szulżycka, Warszawa.

Hall S. (1987), Kodowanie i dekodowanie, „Przekazy i Opinie” nr 1–2.

Kuligowski W. (2007), Antropologia współczesności. wiele światów, jedno miejsce, Kraków.

Lull J. (1990), The Social Uses of Television, [w:] tegoż, Inside Family Viewing: Ethnografic Research on Television’s Audiences, London and New York cyt. za Halawa M. (2006), Życie codzienne z telewizorem. Z badań terenowych, Warszawa.

McQuail D. (2008), Teoria komunikowania masowego, przeł. M. Bucholc, A. Szulżycka, Warszawa.

Morley D. (2003), Być w domu w mobilnym świecie, przeł. M. Halawa, „Kultura Popularna” nr 3.

Ogonowska A. (2006), Voyeuryzm telewizyjny. Między ontologią telewizji a rzeczywistością telewidza, Kraków.

Ricoeur P. (2006), Model tekstu. Znaczące działanie rozważane jako tekst, przeł. B. Baran, [w:] Współczesne teorie socjologiczne, wybór i oprac. A. Jasińska-Kania, L.M. Nijakowski,

J. Szacki, M. Ziółkowski, t. II, Warszawa.

Stomma L. (1986), Antropologia kultury wsi polskiej XIX w., Warszawa.

Sulima R. (2003), Znikająca codzienność, [w:] Życie codzienne Polaków na przełomie XX i XXI wieku, pod red. tegoż, Łomża.

Sulima R. (2005), Czas na chwilę zatrzymany, z antropologiem kultury rozmawia E. Czaczkowska, „Rzeczpospolita”, dodatek z 5 kwietnia.

Thompson J.B. (1998), Media i nowoczesność. Społeczna teoria mediów, przeł. I. Mielnik, Wrocław.

Tokarska-Bakir J. (2000), Obraz osobliwy. Hermeneutyczna lektura źródeł etnograficznych. Wielkie opowieści, Kraków.

Turner V. (2005), Od rytuału do teatru. Powaga zabawy, przekł. M.J. Dziekanowie, Warszawa.

Studia de Cultura posiada prawa autorskie do wszystkich opublikowanych materiałów. Autor/ka zachowuje prawo do ponownego opublikowania własnego dzieła w kolejnym utworze. Zewnętrzni wydawcy muszą jednak uzyskać zgodę oryginalnej instytucji wydawniczej (Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie) i redakcji Studia de Cultura.

Studia de Cultura to czasopismo o otwartym dostępie, a cała jego zawartość jest dostępna bezpłatnie dla użytkowników i / lub ich instytucji na zasadach licencji niewyłącznej Creative Commons (CC BY 4.0). Użytkownicy/ki mogą czytać, pobierać, wykonywać kopie, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów w tym czasopiśmie bez uprzedniej zgody wydawcy lub autora/ki. Jest to zgodne z definicją otwartego dostępu BOAI (http://www.soros.org/openaccess). Studia de Cultura nie pobiera opłat za składanie artykułów ani ich przetwarzanie.