Miłość jako gadżet na telefon
PDF

Słowa kluczowe

love discourse
pornography
mobile phone
media convergence

Jak cytować

RoszczynialskaM. (2014). Miłość jako gadżet na telefon. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis | Studia De Cultura, 1, 146-155. Pobrano z //studiadecultura.up.krakow.pl/index.php/sdc/article/view/1595

Abstrakt

Love as a phone gadget

The article discusses visual representations of eroticism in commercial media content for mobile phones, ranging language-wise from pornographic to infantile. The author considers it as a discursive form in which both domination of verbal elements over visual ones and consumer's desire over satisfaction could be pointed out. The article notes the alienating dimension of pornography in the era of media convergence.

PDF

Bibliografia

Akerman D. (1997), Historia naturalna miłości, przeł. D. Gostyńska, Warszawa.

Araszkiewicz A. (2000), Kobieta w pornografii: feministyczne sprzeczności, „OŚKa” 4–1.

Bajka Z. (2008), Rynek mediów w Polsce, [w:] Dziennikarstwo i świat mediów, red. Z. Bauer, E. Chudziński, wyd. IV, Kraków.

Bernasiewicz M. (2009), Miłość i seks w wybranych czasopismach młodzieżowych, [w:] (Roz) czarowanie? Miłość i związki uczuciowe we współczesnym społeczeństwie, red. W. Muszyński, Toruń.

Brűckner J. (1991), Seks jako praca w przemyśle pornograficznym, przeł. T. Szczepański „Film na Świecie”.

Czerner A., Nieroba E. (2009), Homo amans oeconomicus – współczesne przejawy merkantylizacji miłości romantycznej, [w:] (Roz)czarowanie? Miłość i związki uczuciowe we współczesnym społeczeństwie, red. W. Muszyński, Toruń.

Dworkin A. (2000), Pornografia jest faktem, przeł. A. Grzybek, „OŚKa” 4–1.

Gdula M. (2009), Trzy dyskursy miłosne, Warszawa.

Jenkins H. (2007), Kultura konwergencji: zderzenie starych i nowych mediów, przeł. M. Bernatowicz, M. Filiciak, Warszawa.

Jędrzejko E. (1994), Kobieta w przysłowiach, aforyzmach i anegdotach polskich. Konotacje i stereotypy, [w:] Język a kultura, t. 9: Płeć w języku i kulturze, red. J. Anusiewicz i K. Handke, Wrocław.

Levinson P. (2006), Telefon komórkowy: jak zmienił świat najbardziej mobilny ze środków komunikacji, przeł. H. Jankowska, Warszawa.

Luhmann N. (2003), Semantyka miłości: o kodowaniu miłości, przeł. J. Łoziński, Warszawa.

McMahan C., Hovland R., Mcmillan S., Online Marketing Communications: Exploring Online Consumer Behavior by Examining Gender Differences and Interactivity within Internet Advertising, http://www.jiad.org/article125 [14.09.2009].

McNair B. (2004), Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, przeł. E. Klekot, Warszawa.

Mobil-Track 01-03. 2008 http://www.telecommedia.pl/raport-mobile-multimedia-2008.html

09.2009] (raport Mobile Multimedia 2008, przeprowadzony przez Telecom Media).

Morris D. [1993], Magia ciała, przeł. B. Ostrowska, B. Piotrkowska, Warszawa.

Nahirny R. (2007), „Wszyscy mówią – kocham-cię”. Analiza wyznania miłosnego, „Teksty Drugie” 1–2.

Sulima R. (2007), Telefon komórkowy – busola codzienności, [w:] Gadżety popkultury: społeczne życie przedmiotów, red. W. Godzic, M. Żakowski, Warszawa.

Szlendak T. (2002), Architektonika romansu, Warszawa.

Szyłak J. (1996), Komiks i okolice pornografii, Gdańsk.

Tamosaitis N. (1998), Seks w Internecie, przeł. M. Helsztyńska, Warszawa.

Kałużyński Z., Raczek T. (2006), Perły kina, t. IV: Miłość i sex, Michałów-Grabina.

Kita M. (2007), Szeptem albo wcale. O wyznawaniu miłości, Katowice.

Kletowski P. (2008), Poszerzenie pola walki. Kino pornograficzne a kino głównego nurtu: analiza zjawiska,[w:] Erotyzm, groza, okrucieństwo – dominanty współczesnej kultury, red. M. Kamińska, A. Horowski, Poznań.

Klimczyk W. (2008), Erotyzm ponowoczesny, Kraków.

Kowalczyk I. (2005), Pornografia jako subwersja, [w:] Kobiety, feminizm i media. red. E. Zierkiewicz, I. Kowalczyk, Poznań–Wrocław.

Kuligowski W. (2002), Siedem szkiców do antropologii miłości, Poznań.

Studia de Cultura posiada prawa autorskie do wszystkich opublikowanych materiałów. Autor/ka zachowuje prawo do ponownego opublikowania własnego dzieła w kolejnym utworze. Zewnętrzni wydawcy muszą jednak uzyskać zgodę oryginalnej instytucji wydawniczej (Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie) i redakcji Studia de Cultura.

Studia de Cultura to czasopismo o otwartym dostępie, a cała jego zawartość jest dostępna bezpłatnie dla użytkowników i / lub ich instytucji na zasadach licencji niewyłącznej Creative Commons (CC BY 4.0). Użytkownicy/ki mogą czytać, pobierać, wykonywać kopie, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów w tym czasopiśmie bez uprzedniej zgody wydawcy lub autora/ki. Jest to zgodne z definicją otwartego dostępu BOAI (http://www.soros.org/openaccess). Studia de Cultura nie pobiera opłat za składanie artykułów ani ich przetwarzanie.