Metal w cieniu kwitnącej wiśni. Specyfika i przemiany gatunku na gruncie japońskim
PDF

Słowa kluczowe

metal
rockabilly
X Japan
Babymetal
visual kei
zoku
muzyka japońska
Japanese metal music
Japanese music

Jak cytować

KiejziewiczA. (2019). Metal w cieniu kwitnącej wiśni. Specyfika i przemiany gatunku na gruncie japońskim. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis | Studia De Cultura, 10(3), 117-126. Pobrano z //studiadecultura.up.krakow.pl/index.php/sdc/article/view/4762

Abstrakt

DOI 10.24917/20837275.10.3.10

W niniejszym artykule autorka zarysowuje cechy charakterystyczne japońskiego metaluw kolejnych dekadach jego rozwoju, co następuje poprzez przedstawienie twórczościwybranych zespołów, działalności fanów oraz wskazanie źródeł inspiracji artystów. Istotnymelementem zaprezentowanej analizy jest rozwój zjawisk kulturowych towarzyszącychprzemianom muzyki metalowej, takich jak subkultury zoku czy estetyka visual kei.Wychodząc od wpływu rockabilly, inspirowanego twórczością zachodnią, na pojawienie sięmuzyki rockowej, a potem metalowej, autorka pokazuje kierunki rozwoju gatunku, sytuującje w szerszej perspektywie przemian japońskiego przemysłu muzycznego.

Metal in the shade of a blooming cherry. The specificity and transformationof the genre on the basis of Japanese

In the presented article the author depicts the distinctive features of the Japanese metalmusic in the different decades of its development, what she accomplishes through showingthe achievements of the chosen artists. She also focuses on pointing out the primary sourcesof their inspirations that influenced the described genre. The significant part of the presentedanalysis in the development of the cultural phenomena accompanying the development of themusic – such as zoku sub-cultures and visual kei aesthetic. Starting from the rockabilly musicthat influenced Japan in the 60s and contributed to rock and metal music, the author depictsthe ways of development of the metal genre, situating them in the broader perspective of thechanges in the Japanese music industry.

PDF

Bibliografia

Aoki Ryotaro. 2015. “Gesu Tapped into the 2015 ‘band boom’”. The Japan Times http://www.japantimes.co.jp/culture/2015/12/06/music/gesu-tapped-2015-band-boom/#.VxlX_EcoN8j [dostęp: 5.01.2016].

Aaron Charles. 2014. “X Japan’s Incredible Ride: Meet Rock’s Most Flamboyant Survivors”.

Rolling Stone. http://www.rollingstone.com/music/features/x-japans-incredible-ride-meet-rocks-most-flamboyant-survivors-20141010 [dostęp: 7.01.2016].

Adamowicz Klaudia. 2014. Wizerunek mężczyzny w visual kei. Bielsko-Biała.

Ashcraft Brian. 2016. “Watch Babymetal’s U.S. Television Debut Right Here”. http://kotaku.com/watch-babymetals-u-s-television-debut-right-here-1769322306 [dostęp: 15.09.2017].

B.a. 2017. 1. „聖飢魔II”. http://www.seikima-ii.com/top.html [dostęp: 20.10.2017]. (oficjalna strona zespołu).

B.a. 2017. 2. „44 Magnum Official Website”. http://www.44magnum2001.com/ [dostęp: 17.10.2017]. (oficjalna strona zespołu).

B.a. 2017. 3. “Loudness”. http://www.loudnessjp.com/en/history/ [dostęp: 18.10.2017]. (oficjalna strona zespołu).

B.a. 2017. 4. “Sex Machineguns Official Site”. http://sexmachineguns.smg-fire.com/top [dostęp: 17. 10. 2017] (oficjalna strona zespołu).

B.a. 2017. 5. “Show-Ya”. http://show-ya.jp/ [dostęp: 19. 10. 2017]. (oficjalna strona zespołu).

Bourdaghs Michael. 2012. Sayonara Amerika, Sayonara Nippon: A Geopolitical Prehistory of J-Pop. Nowy Jork.

Buckley Sandra. 2009. The Encyclopedia of Contemporary Japanese Culture. London–New York.

Cameron Don. 2000. “Off-the-Rack Identities: Japanese Street Fashion Magazines and the Commodification of Style”. Japanese Studies Vol. 20, nr 2. 179–187.

Chen Nick. 2017. “Sects, suicide & speed metal: the unreal story of X Japan”. http://www.dazeddigital.com/music/article/34948/1/x-japan-we-are-x-speedmetal-band-davidlynch [dostęp: 5.10.2017].

Fuchs Otto. 2011. Bill Haley. The Father Of Rock & Roll. Gelnhausen.

Hołyst Brunon. 1994. Japonia. Przestępczość na marginesie cywilizacji. Warszawa.

Kawano Kei, Hosokawa Shuhei. 2012. Thunder in the Far East: the Heavy Metal industry in 1990s Japan. W Metal Rules the Globe: Heavy Metal Music Around the World. J. Wallach, H.M. Berger, P.D. Greene Durham (red.). 247–267.

Kegan Yrjänä. 2014. Subgenres of the Beast: A Heavy Metal Guide. Raleigh.

Kiejziewicz Agnieszka. 2016. Visual kei i inne strategie performatywne. Przemiany japońskiego rocka w latach 1980–2015 W Kultura rocka 2. Słowo – dźwięk – performance. J. Osiński, M. Pranke, P. Tański (red.). Toruń. 155–165.

Larkin Colin. 1995. The Guinness Encyclopedia of Popular Music, tom 2, Ann Arbor.

Martin Ian. 2008. “Naon no Yaon”. The Japan Times. https://www.japantimes.co.jp/culture/2008/04/18/music/concert-previews/naon-no-yaon/#.VBCE0aOHPHQ [dostęp: 12.102017].

Matsue Jennifer. 2015. Focus: Music in Contemporary Japan. New York.

Mattar Yasser. 2009. “Miso Soup for the Ears: Contemporary Japanese Popular Music and its Relation to the Genres Familiar to the Anglophonic Audience”. Popular Music and Society Vol. 31, nr 1. 113–123.

McLeod K. 2013. “Visual Kei: Hybridity and Gender in Japanese Popular Culture”. Young nr 21(4). 309–325.

Minamida Katsuya. 2014. The Development of Japanese Rock. A Bourdieuan Analysis. W Made in Japan. Studies in Popular Music. M. Tori (red.). London. 120–131.

Moore Ryan. 2010. Sells Like Teen Spirit: Music, Youth Culture, and Social Crisis. London.

Phro Preston. 2014. “A brief history of Japanese rockabilly: Not just for your grandparents”. Japan Today. https://japantoday.com/category/features/a-brief-history-of-japanese-rockabilly-not-just-for-your-grandparents [dostęp: 20.10.2017].

Plourde Lorraine. 2016. “Babymetal and the ambivalence of cuteness”. International Journal of Cultural Studies. https://doi.org/10.1177/1367877916674741 [dostęp: 15.10.2017].

Sato Ikuya. 1998. Kamikaze Biker: Parody and Anomy in Affluent Japan. Chicago.

Shimizu Tōru. 2014. From Covers to Originals: “Rockabilly” in 1956–1963. W Made in Japan.

Studies in Popular Music. M. Tori (red.). New York–London. 103–119.

Stevens Carolyn. 2012. Japanese Popular Music: Culture, Authenticity and Power. London–New York.

West Dawid. 2015. “Remembering The Original Japanese Rock Invasion”. Team Rock. http://teamrock.com/feature/2015-01-24/remembering-the-original-japanese-rock-invasion [dostęp: 15.10.2017].

Whyte Wilson. 2009. “Kyoji Yamamoto leaves all inhibitions behind. Rocker breaks free of cultural bonds to jam with the world’s best”. The Japan Times. http://www.japantimes.co.jp/text/fl20090418a1.html [dostęp: 20.10.2017].

Studia de Cultura posiada prawa autorskie do wszystkich opublikowanych materiałów. Autor/ka zachowuje prawo do ponownego opublikowania własnego dzieła w kolejnym utworze. Zewnętrzni wydawcy muszą jednak uzyskać zgodę oryginalnej instytucji wydawniczej (Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie) i redakcji Studia de Cultura.

Studia de Cultura to czasopismo o otwartym dostępie, a cała jego zawartość jest dostępna bezpłatnie dla użytkowników i / lub ich instytucji na zasadach licencji niewyłącznej Creative Commons (CC BY 4.0). Użytkownicy/ki mogą czytać, pobierać, wykonywać kopie, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów w tym czasopiśmie bez uprzedniej zgody wydawcy lub autora/ki. Jest to zgodne z definicją otwartego dostępu BOAI (http://www.soros.org/openaccess). Studia de Cultura nie pobiera opłat za składanie artykułów ani ich przetwarzanie.