Metal-morfozy. O języku dziennikarstwa metalowego w miesięczniku „Rock’N’Roll” w latach 1990–1991
PDF

Słowa kluczowe

„Rock’N’Roll”
muzyka metalowa
publicystyka muzyczna
pisma rockowe
metal music
music journalism
rock magazines

Jak cytować

FlorczykT. (2019). Metal-morfozy. O języku dziennikarstwa metalowego w miesięczniku „Rock’N’Roll” w latach 1990–1991. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis | Studia De Cultura, 10(3), 156-164. Pobrano z https://studiadecultura.up.krakow.pl/article/view/4765

Abstrakt

DOI 10.24917/20837275.10.3.13

Artykuł jest próbą analizy języka dziennikarstwa redaktorów muzycznych zajmujących się różnymi odmianami muzyki metalowej w miesięczniku „Rock’N’Roll” ukazującego się w latach 1990–1991. Okres po transformacji ustrojowej jest szczególnie interesujący dla rozwoju muzycznego dziennikarstwa, a magazyn „Rock’N’Roll” był najodważniejszym muzycznym periodykiem tamtych czasów. Cykle artykułów, recenzje koncertów, recenzje płyt, próby analizy zjawiska składają się na intrygujący obraz tego okresu w rozwoju muzycznej świadomości rodzimych odbiorców heavy metalu.


Metal-morphoses On the language of metal journalism in the monthly ”Rock’N’Roll” in 1990-1991

This article is an attempt at analyzing the language of journalists dealing with different types of metal music in the “Rock’N’Roll” magazine, which appeared in 1990-1991. The period after the transformation of the system in Poland is particularly interesting because of the development of music journalism, and the ”Rock’N’Roll” seems to be the bravest music magazine of that time. Cycles of articles, concert reviews, disc reviews, analysis of the phenomenon – all of them constitute a very intriguing picture of this period in the development of musical awareness of Polish heavy metal audience.

PDF

Bibliografia

Baran Dariusz. 2005. „Ogólnomuzyczne czasopisma rozrywkowe. Od «Non Stopu» do «Teraz Rocka»”. Zeszyty Prasoznawcze nr 1–2. 181–182.

Czapliński Przemysław. 2007. Powrót centrali: literatura w nowej rzeczywistości. Kraków.

Dylan Bob, 2017. Duszny kraj. F. Łobodziński (przeł.). Wrocław.

Łobodziński Filip. 1990. „Metal-morfozy. United Colors of Vernon: Living Colour”. Rock’N’Roll nr 12.

Mikosz Joanna. 2012. „Segmentacja polskiej prasy muzycznej”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica nr 17. 147–161.

„Rock’N’Roll” (podpisane: r’n’r). 1990. „Rock’N’Roll” 001/90. Sankowski Robert. 2015. „Pół wieku kasety”. http://muzyka.onet.pl/pop/pol-wieku-kasety/1k347x [dostęp: 31.10.2017].

Sarna Paweł. 2013. „Czasopisma społeczno-kulturalne w perspektywie długiego trwania”. Filozofická fakulta Prešovskej univerzity v Prešove. https://depot.ceon.pl/bitstream/handle/123456789/6957/Sarna_P%20-%20Czasopisma%20spo%C5%82eczno-kulturalne%20w%20perspektywie.pdf?sequence=1&isAllowed=y [dostęp: 31.10.2017].

Trudzik Artur. 2014. „«Tylko Rock» 1991–2002”. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3 (219). 565–591.

Trudzik Artur. 2017. Polska prasa muzyczna w dobie transformacji ustrojowej. „Tylko Rock” 1991–2002. Gdańsk.

Urbaniak Paweł. 2013. „Finansowanie pism kulturalnych w Polsce Ludowej i po 1989 roku na przykładzie Wrocławia”. Rocznik Historii Prasy Polskiej T. XVI, Z. 1(31). 641–645.

Wacławiak Krzysztof.1990. „Slayeryzmy”. Rock’N’Roll nr 12. 4–5.

Studia de Cultura posiada prawa autorskie do wszystkich opublikowanych materiałów. Autor/ka zachowuje prawo do ponownego opublikowania własnego dzieła w kolejnym utworze. Zewnętrzni wydawcy muszą jednak uzyskać zgodę oryginalnej instytucji wydawniczej (Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie) i redakcji Studia de Cultura.

Studia de Cultura to czasopismo o otwartym dostępie, a cała jego zawartość jest dostępna bezpłatnie dla użytkowników i / lub ich instytucji na zasadach licencji niewyłącznej Creative Commons (CC BY 4.0). Użytkownicy/ki mogą czytać, pobierać, wykonywać kopie, rozpowszechniać, drukować, wyszukiwać lub linkować do pełnych tekstów artykułów w tym czasopiśmie bez uprzedniej zgody wydawcy lub autora/ki. Jest to zgodne z definicją otwartego dostępu BOAI (http://www.soros.org/openaccess). Studia de Cultura nie pobiera opłat za składanie artykułów ani ich przetwarzanie.